لم راشکستند

                                  « چشم من »

                چــشـم مـن  بـیـا مـنـو  یـاری بـکـن         گونه هام خشکیده شد کاری بکن

               غیره گریه مگه کاری می شـه کـرد          کـاری از مـا نمی یاد زاری بـکن

               اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد          تـا قـیـامت دل مـن گریه می خواد

               هـر چـی دریـا  رو زمـیـن  داره خدا          بـا   تــمــوم   ابــرای   آســمـونـا

               کاشکی می داد همه رو به چشم من         تـا چـشام بـه حـال من گـریه کـنن

              اونکه رفـتـه دیگه هیچ وقت نمی یاد         تـا قـیـامت دل من گـریه می خواد

               قـصـه ی  گـذشـتـه هـای  خـوب مـن         خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن

               حـالا  بـایـد ســر رو زانــوم  بــزارم         تـا قـیـامت اشـک حـسـرت بــبـارم

               دل هـیـچـکی  مـث مـن  غـم  نــداره         مـث  مـن غــربـت  مـاتــم  نــداره

               حـالا  کـه   گــریـه   دوای   دردمـه          چـرا چـشـمم اشکشو کم می یاره

               خـورشـیـد  روشـن مـا  رو دزدیـدن          زیـر اون ابـرای سـنگـین کـشیدن

               هــمـه  جـا  رنـگ  سـیـاه  مـاتـمـه           فـرصـت مـونـدنـمـون خـیلی کـمه

              اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد          تـا قـیامـت دل مـن گـریه می خواد

               سـرنوشـت چـشاش کوره نمی بینه           زخـم خنجرش می مونه تو سینه

               لـب بـسـته سـینه ی غـرق به خون          قـصـه ی  مـونــدن  آدم  هـمـیـنـه

             اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد           تـا قـیـامت دل مـن گریه می خواد

در پس این چهره

                      فریادی است

از جنس زمان

                    که پیر می شود

با نا گفته های عشق

                    گاهی می میرد در سکوت

و معنا می شود در

                   نگاه

قصه فرهاد شیرین قدیم

                                      قصه پر غصه این صحنه است

حال دیگر نغمه این عشقباز

                                    ارزوی مرگ در این لحظه است 

اینم تقدیم به همه ی دوستای گلم

کوچه ي عشق

بگو صدايم ميکني

صدايم کن که صدايت برايم لالايي شبهاست...

بگو ميشنوي

صدايم کن     صدايم کن     صدايم کن

آخر ستاره ي شبهاي من در پشت ابر هاي غم پنهان شده است

در اين شبهاي بي ستاره تو برايم بمان

بدان اي خوب من...بدان بزرگترين عشقم

بدان تنها تو در تنهايي شبهاي ابري بي ستاره ام مي درخشي

عشق من...در اين شبها يادم کن

بدان بدون عشقت مي ميرم...

بيا ، يادم کن ، بخوان مرا

صدايم کن که در کوچه ي عاشقي به بن بست عشقت رسيده ام

پس بگو اي زيباي من بگو برايم مي ماني که تو فرشته ي نجات مني...!

بدان باران عشقت کوير دل مرا به دشت سرسبز تبديل ميکند...

عشقم ببار...ببار بر اين کوير...ببار و کوير دلم را آباد کن...

عشق من يادم کن گاهي.......که به دل دارم آهي......تو که از دردم آگاهي

هرگزتو را فراموش نخواهم كرد

حتي اگر مرا از ياد ببري

وهرگز از تو رنجور نخواهم شد

 چرا كه تو را دوست دارم

ديوانه وار عاشقت شدم

چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي

ღبرايت چه بنويسم از مهري که در رودخانه قلبم جاريست يا از طوفان سهمگيني که در دلم غوغايي به پا کرده و از اوراقي که سطر به سطر نام تو و عشق تو را درخود جاي داده "اي مهربانترين" دفترم صد برگ دارد و من هر صفحه را با نام توو ياد تو پر کرده ام و سر انجام به

زيباترين نکته هستي رسيده ام

ناله های عاشقانه اش را...بشنو

امروز برای تو میخواند

به حسرت فرداهایی که می پنداشت

با تو روشن است

و تو...چگونه بی چراغ می پسندی عاشق را

در این راه ناهموار

که هموارها همه بیراهند

پرده از آیینه ی قلبت بگیر

آنگونه که همچو نامت پاک پاک شود

چه می بینی؟؟؟

تصویر درهم شکسته ی فردایی که نیامد

نیامد و نفسها برد

نیامد و قلبها فشرد

نیامد و بغضها شکست

پس به حرمت درد

بازگرد...

بازگرد...گر عهد عاشقانه ای بود

خدایا!

به من کمک کن،

به من کمک کن تا عشق او را برای همیشه حفظ کنم،

خدایا!

به من کمک کن تا عاشقانه ترین نگاه ها را در چشمانش

بریزم لطیف ترین کلمات را نثار قلب جوانش کنم.

خدایا به من کمک کن تا در معبد عشق او بهترین و

شیرین ترین دعاگر باشم.

خدایا به من کمک کن تا سرود عشق را به هنگام طلوع

 آفتاب هر بامداد بر لبانش جاری سازم ،آواز عشق را در

گوشش سر دهم ،

خدایا ! بگذار او نیز مرا همچون بتی در معبد عشق

بگذارد و پذیرا شود

من من محاله از تو سير بشم

كي مي تونه جاي تو رو تو قلب من بگير

اين و بدون طفلي دلم به عشق تو اسير

كي مي تونه جاي تو رو تو قلب من بگير

اين و بدون عاشقت و داره واست مي مير

تو اوج بي كسي هام دلواپسي هام

ياوري از عيد رسيد به فرياد

شكر خدا كه تو رو به من داد

تو دشت بي پناهي بي تكيه گاهي

ياوري از عيد رسيد به فرياد

شكر خدا كه تو رو به من داد

من من محاله از تو سير بشم

اشتياغ زندگاني با تو در من زنده شد

باغ ويرانه دلم از عطر گلها كنده شد

خسته از بي حاصلي عمر بودم و امدي

حاصل بي ارزش من لايق و ارزنده شد

من من محاله از تو سير بشم

كي مي تونه جاي تو رو تو قلب من بگير

اين و بدون طفلي دلم به عشق تو اسير

كي مي تونه جاي تو رو تو قلب من بگير

اين و بدون عاشقت و داره واست مي مير

من